RSS

A day in Bangkok(ภาค3)

26 May

(ต่อจากภาค2)

เมื่อผมเดินจากสถานีรถไฟฟ้า BTS พญาไท ไปตามใต้รางของรถไฟฟ้า
มุ่งหน้าไปยังอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ภายในพื้นที่การตรวจตราอย่างเข้มงวด
ของกลุ่มทหาร ผมก็ถูกกันไม่ให้เข้าไปจากสิ่งกีดขวางของกองทัพ
โดยมีทหารที่ดูยังเด็กคนหนึ่งบอกว่า
“ทางอนุสาวรีย์ชัยเข้าไม่ได้ครับ”

พอผมพูดว่า
“ผมอยากจะไปซอยราชวิถี 1 ที่อยู่อีกฝากของสวนสันติภาพครับ”

เขาจึงตอบว่า “ไม่รู้ว่าสวนสันติภาพอยู่ตรงไหน
แต่ถ้าเป็นซอยรางน้ำล่ะก็ ผ่านได้”

ดูเหมือนพวกเขาจะเป็นกลุ่มทหารที่มาจากต่างจังหวัดครับ

ซอยรางน้ำแทบไม่มีคนเดิน และเงียบจริงๆ ครับ ทั้ง Lotus Express
Seven Eleven และร้านค้าต่างๆ ก็ปิดร้านทั้งหมด พอเข้าไปในซอยราชวิถี 1 แล้ว
ก็สามารถไปถึงอพาร์ทเมนต์ของพวกอาจารย์ได้อย่างปลอดภัยครับ

จุดนี้ห่างจากสามเหลี่ยมดินแดงแค่ประมาณ 20 เมตรเท่านั้น
ขณะที่กลุ่มควันดำยังคงลอยปกคลุมอยู่อย่างหนาแน่น
และผมก็ต้องประหลาดใจเมื่อพวกอาจารย์ส่งยิ้มอย่างสดชื่นมาให้
อย่างไรก็ดี จากสีหน้าท่าทางที่ต้องผ่านค่ำคืนอันมีเสียงปืน
และเสียงระเบิดดังกึกก้องหลายต่อหลายหน
ก็มองออกว่าคงจะอิดโรยกันอย่างแน่นอนครับ

เมื่อออกมาจากซอย และถามผู้คนที่อยู่ในละแวกนั้นว่า
“จะออกไปยังที่ที่ปลอดภัยได้ยังไงครับ”

ก็ได้รับคำตอบว่า “พอไปถึงตรงอนุสาวรีย์ชัยแล้ว
ก็เรียกแท็กซี่ได้แหละครับ”

ขณะเดินจากซอยไปถึงถนนใหญ่ได้ไม่เกิน 50 เมตร
พวกเราได้ยินเสียงปืนดังกึกก้อง “ปัง ปัง ปัง” ถึง 2 ครั้ง
และมีชาวบ้านส่งเสียงมายังพวกเราอย่างอารีว่า
“อย่าวิ่ง ถ้าวิ่งแล้วอันตรายนะ”

พอเดินออกไปถึงถนนพญาไท
ที่มุ่งตรงไปยังอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เมื่อมองไปทางสามแยกดินแดง
ก็เห็นทาวเฮาส์ที่ไหม้เป็นสีดำเกรียมด้วยครับ

คนขับมอเตอร์ไซด์รับจ้าง 2 คัน ที่มองเห็นพวกเราเดินแบกของพะรุงพะรัง
ก็รีบขับเข้ามาใกล้ๆ แล้วบอกว่า
“จะไปส่งอีกฟากของอนุสาวรีย์ชัยที่เรียกแท็กซี่ได้
ไม่ต้องห่วง ปลอดภัยครับพี่”

ผมต้องอดทนต่อความอยากที่จะถามว่า “เท่าไหร่”
แล้วรีบขึ้นซ้อนมอเตอร์ไซด์คันละ 2 คน
และรถมอเตอร์ไซด์ก็ขับออกไปอย่างรวดเร็ว
ผ่านด้านหน้าเซ็นเตอร์วัน (ในขณะนั้นยังไม่ไหม้)
ไปอ้อมอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ในบริเวณนี้มองไม่เห็นตำรวจและทหาร
ทั้งตู้โทรศัพท์และป้ายโฆษณาที่อยู่ตามถนนต่างก็ถูกทำลายจนป่นปี้ไปหมดครับ

แม้พวกเราจะนั่งรถมอเตอร์ไซด์กันแค่ไม่เกิน 1 นาทีในระยะทางประมาณ 300 เมตร
แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรถึงได้ดูเหมือนเป็นระยะเวลาที่ยาวนานมาก
โดยความใจดีของคนขับมอเตอร์ไซด์รับจ้างคือ อยู่ส่งพวกเราจนเรียกรถแท็กซี่ได้ครับ
ค่ารถมอเตอร์ไซด์รับจ้างคันละ 100 บาท 2 คันก็รวมเป็น 200 บาทครับ
แน่นอนครับว่าถ้าพูดถึงราคาแพงก็แพงเหมือนกันกับเส้นทางแค่นั้น
แต่ในสถานการณ์แบบนี้ต่อให้ขี้เหนียวยังไงก็ไม่มีทางเลือกครับ
พวกเราเอ่ยคำขอบคุณด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะขึ้นรถแท็กซี่ครับ

แท็กซี่ที่จะมุ่งหน้าไปอาคารเอ็มไพร์ทาวเวอร์บนถนนสาทร ขับขึ้นทางด่วนอย่างรวดเร็ว
ซึ่งเราก็สามารถมองเห็นเถ้าถ่านควันดำในหลากหลายทิศทางจากกระจกหน้าต่างของรถแท็กซี่ กรุงเทพฯกำลังอยู่ในกองเพลิงครับ

หลังจากที่พวกอาจารย์หลบภัยไปได้ 2 วัน
รัฐบาลได้ให้กองกำลังรักษาความสงบเข้าสลายการชุมนุมของกลุ่มผู้ชุมนุมครับ
โดยบริเวณสามเหลี่ยมดินแดงเป็นจุดหนึ่งที่มีการปะทะกันอย่างรุนแรงมากขึ้นอีก
ทั้งธนาคาร รถยนต์และห้างสรรพสินค้าต่างก็ถูกเพลิงไหม้ครับ
รวมถึงกระจกทางเข้าของอพาร์ทเมนต์ที่พวกเราอาศัยอยู่
ก็เป็นรูกลมเหมือนถูกยิงด้วยปืนครับ

แม้ว่าร่องรอยบาดแผลใหญ่ๆ ที่หลงเหลืออยู่ในกรุงเทพฯ
จะค่อยๆ เริ่มฟื้นกลับคืนมาเป็นปกติ
แต่เสียงปืน “ปัง ปัง ปัง” ยังดังก้องอยู่ในหูไม่หายไปจนถึงตอนนี้ครับ

(จบแล้วครับ)

 

5 responses to “A day in Bangkok(ภาค3)

  1. JuMp

    05/26/2010 at 10:46 am

    คุณชูแบบว่า ติดขอบสนามรบมากครับ ดีใจที่ทุกท่านปลอดภัยนะครับ หลังจากได้อ่านที่คุณชูเขียนแล้วเนี่ย รู้สึกได้ถึงความรู้สึกของคนต่างชาติที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพและได้มีประสบการณ์ร่วมกับคนไทย(แบบไม่ได้ตั้งใจเท่าไหร่นัก) เหมือนเป็นหนังจากมุมมองคุณชูเลยครับ

     
  2. 'Toon

    05/26/2010 at 11:24 am

    ติดตามมาตั้งแต่ภาคหนึ่งเลยค่ะ ระทึกเกินไปแล้ว ดีใจที่ทุกท่านปลอดภัยค่ะ เชื่อว่าอีกไม่นานเสียงปืนที่ยังก้องอยู่ในหูคุณชูตอนนี้จะต้องหายไปแน่ๆค่ะ แล้วก็ อย่าเพิ่งเบื่อกรุงเทพฯกันเลยนะคะ

     
  3. นุ่ม (Num)

    05/26/2010 at 1:42 pm

    อาจารย์ทุกคนปลอดภัย โรงเรียนกลับมาเปิดสอนได้ตามปกติแล้ว คงไม่มีอะไรทำให้เสียขวัญไปมากกว่าที่ผ่านมาแล้วล่ะค่ะ คิดถึงอาจารย์และสตาฟทุกคนนะคะ

     
  4. Khun shu

    05/27/2010 at 4:18 am

    皆さん、コメントどうもありがとうございます。
    JuMpさん、日本にいてとても心配だったでしょうね。今早稲田大学で勉強していることを、将来タイのために役立ててください。
    Toonさん、先生たちも私もバンコクのことが以前と変わらず好きですよ。早く元通りになるといいですね。
    Numさん、ご家族の皆さんはご無事でお過ごしですか。

     
  5. นุ่ม (Num)

    06/02/2010 at 10:07 pm

    みんな元気です。

     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: