RSS

การทำงานกับคนญี่ปุ่น ภาคจบ

06 Mar

สรุปการบรรยายโดยมีนักศึกษาวิชาเอกภาษาญี่ปุ่นชั้นปีที่ 3 และ 4 เป็นเป้าหมาย

(1)   ต้องถามตัวเองว่าอยากจะใช้ชีวิตแบบไหน

คนที่จะสามารถทำหน้าที่เป็น “ทรัพยากรบุคคลทางด้านภาษาญี่ปุ่น” ไปชั่วชีวิตนั้นมีจำนวนน้อยเนื่องจากคนที่เรียนภาษาญี่ปุ่นมีจำนวนเพิ่มมาก ขึ้น แม้ว่าตัวเราเองจะประกอบอาชีพมานานถึง 10 ปี 20 ปี แต่คนที่อายุน้อยกว่า เงินเดือนต่ำกว่าก็เข้ามาสู่ตลาดแรงงานเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

นอกจากนี้ ยังไม่รู้ว่าจะทำงานได้อย่างสบายในบริษัทญี่ปุ่นตลอดไปได้หรือไม่ เพื่อนชาวไทยของผมคนหนึ่ง (ขอเรียกว่าAさんก็แล้วกันนะครับ) ทำงานในบริษัทญี่ปุ่นมา 15 ปี เป็นคนที่เก่งมากถึงขนาดที่ในช่วงเวลาดังกล่าว เคยถูกส่งตัวไปอบรมที่ญี่ปุ่นเป็นเวลาประมาณ 2 ปี ซึ่งแน่นอนว่าย่อมพูดภาษาญี่ปุ่นได้คล่อง อีกทั้งยังได้ยินว่าเงินเดือนก็ดีมากเลยล่ะครับ

อย่างไรก็ดี เขาก็ไม่อยากทำงานอยู่ในระดับต่ำกว่าคนญี่ปุ่นต่อไปไม่มีที่สิ้นสุด เขาจึงลาออกและออกไปตั้งบริษัทอิสระของตัวเอง ผมคิดว่ามีเหตุผลหลายประการนะครับ แต่ที่สำคัญคือในบริษัทญี่ปุ่นตำแหน่งสูงๆ จะถูกยึดครองโดยคนญี่ปุ่น และอำนาจหน้าที่ของเจ้าหน้าที่คนไทยที่ถูกจำกัดก็มีไม่น้อย คิดว่าจุดนี้เป็นปัญหาใหญ่ของบริษัทญี่ปุ่นเลยนะครับ

(2)   คิดถึงความฝัน และจุดมุ่งหมายในอนาคตเสมอ

จินตนาการถึงตัวเองใน อีก 5 ปี 10 ปี หรืออีก 20 ปีข้างหน้า เช่น “อยากมีบริษัทเป็นของตัวเอง” “อยากเปิดร้านของตัวเอง” หรือ “อยากทำงานอิสระไม่ต้องผูกมัด”

ทำ ให้ชีวิตประสบความสำเร็จตามที่หวังด้วยภาษาญี่ปุ่นบวก 1 ไม่ว่าจะเป็น
ภาษาญี่ปุ่น+การบริหาร, ภาษาญี่ปุ่น+ความสามารถทางการตลาด, ภาษาญี่ปุ่น+การบัญชี・ความรู้ทางการทำบัญชีเป็นต้น

(3)   เพื่อให้ชีวิตการงานประสบความสำเร็จตามที่หวัง ตอนนี้ควรทำอะไร

มี ความรู้สึกถึง “การเรียนรู้ไม่สิ้นสุดตลอดชีวิต” เช่นอ่านหนังสือพิมพ์ทุกวัน อ่านหนังสือมากๆ (เรียนรู้ตลอดชีวิต) รับฟังเรื่องราวของคนประเภทต่างๆ เรียนภาษาอังกฤษ(ไม่ควรเรียนภาษาญี่ปุ่นเพียงอย่างเดียว เนื่องจากในอนาคตจะกลายเป็นยุคที่การสื่อสารได้ 3 ภาษา เป็นเรื่องธรรมดา)

ลำดับแรกต้องเป็นคนสำคัญของบริษัทนั้นๆ
แม้ว่างานจะไม่สำคัญ แต่ก็ควรทำให้มีคุณค่า (เมื่อต้องทำงานที่ทั้งน่าเบื่อ และไม่ชอบ ก็เท่ากับสิ้นเปลืองเวลา 1 วันไปแล้วครึ่งหนึ่ง) ดังนั้นขณะที่รับเงินจากบริษัท ก็ควรใช้บริษัทเป็นเสมือนโรงเรียนที่เราสามารถเรียนรู้จากมันได้

เก็บ ออมเงิน (เนื่องจากเงินเป็นสิ่งจำเป็นในการทำสิ่งที่อยากทำ)
ขอจบเพียงเท่านี้ครับ ต้องขอโทษด้วยนะครับที่สรุปมาไม่ค่อยดีเท่าไหร่
ขอบคุณ Pさん เจ้าหน้าที่คนไทยที่ช่วยแปลให้ด้วยนะครับ

 
Leave a comment

Posted by on 03/06/2010 in By Khun Shu, Variety

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: